travelbreak
Member
- Μηνύματα
- 2.088
- Likes
- 18.773
- Επόμενο Ταξίδι
- ???
- Ταξίδι-Όνειρο
- Υπερσιβηρικός
Περιεχόμενα
- Κεφάλαιο 1
- Γραφειοκρατικά προβλήματα στο Σαν Σαλβαδόρ
- 1η μέρα Σαν Σαλβαδόρ
- 1ο ηφαίστειο κ αρχαιολογικοί χώροι
- Επίσκεψη στο Κοπάν της Ονδούρας
- Λίμνη Coatepeque και αναζήτηση ηφαιστείου Santa Ana
- Ανάβαση στο ηφαίστειο Santa Ana
- Βόλτες στον Ruta de la Flores
- Αρχαιολογικός χώρος Cihuatan και βαρκάδα στη λίμνη Suchitlan
- Βόλτα στο Suchitoto
- Παραλίες στον Ειρηνικό κ ξανα στο Σαν Σαλβαδόρ
- Πτήση κ Άφιξη στη Νικαράγουα
- Λίμνη Apoyo κ άφιξη στη Γρανάδα
- Βαρκάδα στα Las Isletas de Granada κ βόλτα στη πόλη Μασάγια
- Επίσκεψη στο ηφαίστειο Masaya και στα Pueblos Blancos
- Συνέχεια στα Pueblos Blancos με ταυρομαχίες
- Ηφαίστειο Mombacho κ βραδινή βόλτα
- Νησί Ometepe
- San Carlos στα βάθη της χώρας
- Ποταμός San Juan κ επίσκεψη στο El Castillo
- Μέχρι την Matagalpa
- Ταλαιπωρία στους δρόμους της Νικαράγουα
- Ανάβαση κ Κατάβαση στο ηφαίστειο Cerro Negro
- Βόλτα στη Λεόν
- Ηφαίστειο Telica
- Παραλία Las Penitas στον Ειρηνικό και λίμνη Xolotlan
- Μανάγουα
- Η επιστροφή - μερικές σκέψεις
- Η επιστροφή - Άγχος σε αμερικάνικο έδαφος
- Επίλογος
- Videos
Επίσκεψη στο Ηφάιστειο Masaya και στα Los Pueblos Blancos.
Η Ντίνα χθες δεν ήταν πολύ καλά, αλλά με τον να ξεκουραστεί όλο το βράδυ, ξύπνησε και ήταν σχεδόν τέλεια. Πάντως αποφασίσαμε να μην κάνουμε κάτι πολύ δύσκολο για να μην ταλαιπωρηθεί. Παρ’ όλ’ αυτά είπαμε να πάμε στο ηφαίστειο Masaya να δούμε την τύχη μας. Ξέραμε ότι αυτό το οποίο ήταν να δούμε δεν θα το βλέπαμε, αλλά περιμέναμε κάτι να δούμε από ηφαίστειο.
Μέσα στη Γρανάδα σταματήσαμε σε μια ωράια εκκλησία με ένα ενδιαφέρον πάρκο για φωτογράφιση:
Πήγαμε στην είσοδο για το ηφαίστειο και πληρώσαμε 5 δολάρια ο καθένας. Προχωρήσαμε 2 χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο και το αφήσαμε σε ένα πάρκινγκ. Ήταν φανερό ότι υπήρχε δρόμος και για περισσότερα χιλιόμετρα, ο οποίος όμως ήταν κλειστός.
Το μόνο που επιτρεπόταν και μπορέσαμε να κάνουμε ήταν να ανέβουμε σε λιγότερο από μισή ώρα σε ένα σημείο για να δούμε την θέα των ηφαιστείων από λίγο ψηλά. Όμως μη φανταστεί κανένας ότι έμοιαζαν με ηφαίστεια. Απλά φαινόταν η μαύρη λάβα λίγο χαμηλότερα από κει που ήμασταν. Πιο μακριά σε λίγα χιλιόμετρα, φαινόταν το ηφαίστειο Μασάγια το οποίο δυστυχώς δεν μπορέσαμε τελικά να επισκεφθούμε. Φαινόταν και ο δρόμος που δεν μας άφηναν να ακολουθήσουμε. Ένας ranger που ήταν εκεί, μου έδειξε κάποιες φωτογραφίες που φαινόταν μία καταστροφή την οποία εγώ όμως δεν μπορούσα να εκτιμήσω. Πιστεύω ότι θα μπορούσαν να μας αφήσουν να πλησιάσουμε και ας είχαν καταστραφεί οι εξέδρες που στεκόταν ο κόσμος για να δει την λάβα. Δεύτερη φορά τα τελευταία 2 χρόνια που το παθαίνουμε αυτό. Είχες συμβεί και στο νησί Ιάβα της Ινδονησίας πριν από 1,5 χρόνο. Τότε είχε ξεσπάσει μία πυρκαγιά στην περιοχή με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς να πλησιάσει τον κρατήρα του ηφαιστείου Bromo.
Σε μία ώρα λοιπόν είχαμε πάρει το αυτοκίνητο και φύγαμε για να πάμε να κάνουμε κάποιες άλλες βόλτες που είχαμε στο πρόγραμμά μας. Στόχος μας ήταν να επισκεφθούμε πέντε με έξι χωριά που είχαν την ονομασία συνολικά Los Pueblos Blancos.
Πρώτα όμως περάσαμε από το χωριό Nindiri. Νομίζαμε ότι θα δούμε κάποιο ζωολογικό κήπο με ιγουάνα, αλλά τελικά ήταν ένας χώρος με ομοιώματα δεινοσαύρων που απευθυνόταν κυρίως σε παιδιά. Πάντως ήταν ένας ενδιαφέρον χώρος γιατί ήταν καλοφτιαγμένος.
Ξεκινήσαμε για τα Los Pueblos Blancos με το χωριό Catarina. Προχωρήσαμε μέσα από το χωριό και το προσπεράσαμε γιατί όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν σε ένα παρατηρητήριο που πήγαινε όλος ο κόσμος. Ήταν και μέρα Σάββατο βέβαια, οπότε ο κόσμος σίγουρα ήταν ακόμα περισσότερος. Πληρώνοντας μία μικρή είσοδο φτάσαμε σε ένα χώρο που ήταν γεμάτος με μαγαζιά, αλλά το ενδιαφέρον του ήταν ότι είχες θέα προς την λίμνη Απόγιο και ακόμα πιο πέρα στη λίμνη Νικαράγουα. Ο κόσμος έκανε διάφορες δραστηριότητες εκεί από ιππασία μέχρι zip line. Και εμείς κάναμε μία βόλτα, με τα πόδια όμως, για να δούμε το ωραίο μέρος και στην επιστροφή είδαμε και λίγο το χωριό Καταρίνα κάνοντας μια μικρή στάση.
Μετά συνεχίσαμε τις επισκέψεις μας και σε άλλα χωριά, τα οποία έμοιαζαν αρκετά με τα χωριά που είχαμε επισκεφθεί στο El Salvador. Δηλαδή είχαν χαμηλά σπίτια και μία κεντρική πλατεία όπου δίπλα ήταν ο καθεδρικός ναός. Και πάντα μιλάμε για πολύ μεγάλες εκκλησίες που χωρούν από 500 μέχρι 1.000 άτομα μέσα. Σε μία από αυτές υπολόγισα ότι στους πάγκους που είχαν για να κάθεται ο κόσμος, υπήρχαν άνετα 700 θέσεις. Πολλές φορές βρεθήκαμε σε διάφορες εκδηλώσεις ή λειτουργίες αλλά πάντα οι πιστοί ήταν ελάχιστοι. Ίσως σε μεγάλες γιορτές να γεμίζουν οι ναοί.
Και η αγαπημένη μας μπύρα στη Νικαράγουα:
Η Ντίνα χθες δεν ήταν πολύ καλά, αλλά με τον να ξεκουραστεί όλο το βράδυ, ξύπνησε και ήταν σχεδόν τέλεια. Πάντως αποφασίσαμε να μην κάνουμε κάτι πολύ δύσκολο για να μην ταλαιπωρηθεί. Παρ’ όλ’ αυτά είπαμε να πάμε στο ηφαίστειο Masaya να δούμε την τύχη μας. Ξέραμε ότι αυτό το οποίο ήταν να δούμε δεν θα το βλέπαμε, αλλά περιμέναμε κάτι να δούμε από ηφαίστειο.
Μέσα στη Γρανάδα σταματήσαμε σε μια ωράια εκκλησία με ένα ενδιαφέρον πάρκο για φωτογράφιση:
Πήγαμε στην είσοδο για το ηφαίστειο και πληρώσαμε 5 δολάρια ο καθένας. Προχωρήσαμε 2 χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο και το αφήσαμε σε ένα πάρκινγκ. Ήταν φανερό ότι υπήρχε δρόμος και για περισσότερα χιλιόμετρα, ο οποίος όμως ήταν κλειστός.
Το μόνο που επιτρεπόταν και μπορέσαμε να κάνουμε ήταν να ανέβουμε σε λιγότερο από μισή ώρα σε ένα σημείο για να δούμε την θέα των ηφαιστείων από λίγο ψηλά. Όμως μη φανταστεί κανένας ότι έμοιαζαν με ηφαίστεια. Απλά φαινόταν η μαύρη λάβα λίγο χαμηλότερα από κει που ήμασταν. Πιο μακριά σε λίγα χιλιόμετρα, φαινόταν το ηφαίστειο Μασάγια το οποίο δυστυχώς δεν μπορέσαμε τελικά να επισκεφθούμε. Φαινόταν και ο δρόμος που δεν μας άφηναν να ακολουθήσουμε. Ένας ranger που ήταν εκεί, μου έδειξε κάποιες φωτογραφίες που φαινόταν μία καταστροφή την οποία εγώ όμως δεν μπορούσα να εκτιμήσω. Πιστεύω ότι θα μπορούσαν να μας αφήσουν να πλησιάσουμε και ας είχαν καταστραφεί οι εξέδρες που στεκόταν ο κόσμος για να δει την λάβα. Δεύτερη φορά τα τελευταία 2 χρόνια που το παθαίνουμε αυτό. Είχες συμβεί και στο νησί Ιάβα της Ινδονησίας πριν από 1,5 χρόνο. Τότε είχε ξεσπάσει μία πυρκαγιά στην περιοχή με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς να πλησιάσει τον κρατήρα του ηφαιστείου Bromo.
Σε μία ώρα λοιπόν είχαμε πάρει το αυτοκίνητο και φύγαμε για να πάμε να κάνουμε κάποιες άλλες βόλτες που είχαμε στο πρόγραμμά μας. Στόχος μας ήταν να επισκεφθούμε πέντε με έξι χωριά που είχαν την ονομασία συνολικά Los Pueblos Blancos.
Πρώτα όμως περάσαμε από το χωριό Nindiri. Νομίζαμε ότι θα δούμε κάποιο ζωολογικό κήπο με ιγουάνα, αλλά τελικά ήταν ένας χώρος με ομοιώματα δεινοσαύρων που απευθυνόταν κυρίως σε παιδιά. Πάντως ήταν ένας ενδιαφέρον χώρος γιατί ήταν καλοφτιαγμένος.
Ξεκινήσαμε για τα Los Pueblos Blancos με το χωριό Catarina. Προχωρήσαμε μέσα από το χωριό και το προσπεράσαμε γιατί όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν σε ένα παρατηρητήριο που πήγαινε όλος ο κόσμος. Ήταν και μέρα Σάββατο βέβαια, οπότε ο κόσμος σίγουρα ήταν ακόμα περισσότερος. Πληρώνοντας μία μικρή είσοδο φτάσαμε σε ένα χώρο που ήταν γεμάτος με μαγαζιά, αλλά το ενδιαφέρον του ήταν ότι είχες θέα προς την λίμνη Απόγιο και ακόμα πιο πέρα στη λίμνη Νικαράγουα. Ο κόσμος έκανε διάφορες δραστηριότητες εκεί από ιππασία μέχρι zip line. Και εμείς κάναμε μία βόλτα, με τα πόδια όμως, για να δούμε το ωραίο μέρος και στην επιστροφή είδαμε και λίγο το χωριό Καταρίνα κάνοντας μια μικρή στάση.
Μετά συνεχίσαμε τις επισκέψεις μας και σε άλλα χωριά, τα οποία έμοιαζαν αρκετά με τα χωριά που είχαμε επισκεφθεί στο El Salvador. Δηλαδή είχαν χαμηλά σπίτια και μία κεντρική πλατεία όπου δίπλα ήταν ο καθεδρικός ναός. Και πάντα μιλάμε για πολύ μεγάλες εκκλησίες που χωρούν από 500 μέχρι 1.000 άτομα μέσα. Σε μία από αυτές υπολόγισα ότι στους πάγκους που είχαν για να κάθεται ο κόσμος, υπήρχαν άνετα 700 θέσεις. Πολλές φορές βρεθήκαμε σε διάφορες εκδηλώσεις ή λειτουργίες αλλά πάντα οι πιστοί ήταν ελάχιστοι. Ίσως σε μεγάλες γιορτές να γεμίζουν οι ναοί.
Και η αγαπημένη μας μπύρα στη Νικαράγουα:
Last edited by a moderator:
