annoulita100
Member
- Μηνύματα
- 357
- Likes
- 1.262
- Επόμενο Ταξίδι
- Εκουαδόρ
- Ταξίδι-Όνειρο
-
All the world
Τα πρώτα δύο 24ωρα κύλησαν εφιαλτικά... Εξαντλημένη σε ένα κρεβάτι αγκαλιά με τους ηλεκτρολύτες να πηγαινοερχομαι δωμάτιο τουαλέτα αμέτρητες φορές.
"Ξέρεις, όταν έρχεσαι στην Ασία σε περιμένουν στο αεροδρόμιο να υπογράψεις συμβόλαιο τροφικής δηλητηρίασης" , ήταν τα λόγια του δασκάλου μόλις ενημερώθηκε από τον Ευάγγελο τον λόγο της απουσίας μου από τα μαθήματα.Εμ το ξέρουμε! Δεν το ξέρουμε?! Παλιές καραβάνες τώρα πια! Αυτή τη φορά όμως δεν είμαι μόνη.Να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά στην ανάρρωση μου. Είμαι με τα παιδιά μου. Δύο μικρά παιδιά. Σε ένα τόπο ξένο. Που με έχουν ανάγκη. Με χρειάζονται ακέραιη...
Οι σκέψεις πια έχουν γίνει σκοτεινές. Η οξυδέρκεια έχει εξαφανιστεί και το δηλητήριο μου έχει θολώσει την κρίση,το πνεύμα και την ενέργεια...Αν είμαι έτσι με μια γαστρεντερίτιδα, δηλητηρίαση ότι σκατα κι αν έχω... Πώς θα βγεί ένα τόσο μεγάλο ταξίδι αν προκύψουν και χειρότερα? Μπα... Θέλω να γυρίσω. Θέλω να πάω σπίτι... Και ειλικρινά ακόμα δεν έχω καταλάβει αν όλες αυτές οι σκέψεις που μου έπαιζαν το μυαλό ήταν δημιούργημα της αρρώστιας ή ήταν μέρος της προσαρμογής....Του φόβου για το άγνωστο...Η ανασφάλεια αν θα τα καταφέρουμε και στο πρώτο εμπόδιο με έκαναν να λυγίσω... Ότι κι αν ήταν τέλος πάντων χρειάζομαι ένα χαστούκι..να βγω από την μαύρη τρύπα και να δω λίγο φως.
"ΞΕ ΚΟ ΛΛΑ !! Αρρώστησες κι εδώ όπως θα μπορούσες να αρρωστήσεις και στην Ελλάδα. Στο σπίτι μας και στην άνεση σου. Ο τόπος αλλάζει. Αν αρρωστήσουν τα παιδιά δηλαδή τι θα κάνεις? Έχουμε δρόμο μπροστά μας ..Σε θέλω δυνατή..."
Αν αρρωστήσουν τα παιδιά... Αν αρρωστήσουν τα παιδιά... Αυτό που έπρεπε να ακούσω για να φύγω από την λουμπιτσα και να έρθω στο reality.
Μα φυσικά ότι κάνω πάντα. Και παντού! Θα τα φροντίσω, σκέφτηκα και ο Θεός έκανε την σκέψη πράξη για να με δοκιμάσει. Για να με βάλει πιο βαθειά στο παιχνίδι της αφύπνισης...
Σαν ντόμινο έπεφταν τα θύματα ένα ένα.. Παναγιώτης πρώτο... Έπειτα η Αθηνά..Και τελευταίος ο chief της ομάδας. Τώρα Άννα θες δεν θες θα γίνεις καλά! Οι υπόλοιποι σε έχουν ανάγκη.
Το θετικό στην δική τους περίπτωση ήταν πως το όλο πανηγύρι κράτησε ένα 24ωρο. Δύσκολο και εξαντλητικό αλλά ένα 24ωρο...
Και εδώ λοιπόν επίσημα πια μπορούμε να πούμε: Welcome to Asia PANTELIDIS family![Heart suit :hearts: ♥](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2665.png)
Λίγες μέρες έμειναν ακόμα στο νησί. Συντηρητικές φυσικά αλλά αρκετές για να ολοκληρώσω με (σχετική) επιτυχία τα μαθήματα, να χαιρετήσουμε τους δασκάλους και μαθητές,να κερδίσουμε τις δυνάμεις μας πίσω και να πάρουμε κάποιες τελευταίες εικόνες από το νησί. Το νησί που μας χάρισε γλυκόπικρες αναμνήσεις, γέλιο, κλάμα, πόνο, ιδρώτα, προπονήσεις, γνωριμίες, παραλιο κορεσμό, τροπικές καταιγίδες αλλά κυρίως ΧΡΟΝΟ. Χρόνο προσαρμογής για εμάς ως πρωτάρηδες ταξιδιώτες με παιδιά και φυσικά για τα ίδια τα παιδιά. Το σημαντικότερο όμως από όλα? Στο Πουκετ ήρθε μια γερή αφύπνιση! Πού βαδίζουμε αλλά και τί ίσως μας περιμένει στην συνέχεια!
Σε ταξιδιωτικό τώρα επίπεδο το νησί αυτό με έκανε να σκέφτομαι λίγο πιο διαλλακτικα. Προορισμός που θα απερριπτα με την πρώτη στο άκουσμα του με έκανε να δω πως πίσω από όλη αυτή την αλλοτρίωση και τον υπέρ τουρισμό μπορεί να κρύβονται θησαυροί. Το θέμα είναι με ποιον τρόπο θα τους προσεγγίσεις...
8 το πρωί με τον Americano στο χέρι και τα backpacks πίσω στην πλάτη βρισκόμαστε στο αεροδρόμιο του Πουκετ έτοιμοι να χαιρετήσουμε τον νότο και να κατευθυνθούμε βόρεια... Σε λίγο πιο εναλλακτικά μονοπάτια...![Winking face :wink: 😉](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/1f609.png)
Off we go!!!!!!![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
"Ξέρεις, όταν έρχεσαι στην Ασία σε περιμένουν στο αεροδρόμιο να υπογράψεις συμβόλαιο τροφικής δηλητηρίασης" , ήταν τα λόγια του δασκάλου μόλις ενημερώθηκε από τον Ευάγγελο τον λόγο της απουσίας μου από τα μαθήματα.Εμ το ξέρουμε! Δεν το ξέρουμε?! Παλιές καραβάνες τώρα πια! Αυτή τη φορά όμως δεν είμαι μόνη.Να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά στην ανάρρωση μου. Είμαι με τα παιδιά μου. Δύο μικρά παιδιά. Σε ένα τόπο ξένο. Που με έχουν ανάγκη. Με χρειάζονται ακέραιη...
Οι σκέψεις πια έχουν γίνει σκοτεινές. Η οξυδέρκεια έχει εξαφανιστεί και το δηλητήριο μου έχει θολώσει την κρίση,το πνεύμα και την ενέργεια...Αν είμαι έτσι με μια γαστρεντερίτιδα, δηλητηρίαση ότι σκατα κι αν έχω... Πώς θα βγεί ένα τόσο μεγάλο ταξίδι αν προκύψουν και χειρότερα? Μπα... Θέλω να γυρίσω. Θέλω να πάω σπίτι... Και ειλικρινά ακόμα δεν έχω καταλάβει αν όλες αυτές οι σκέψεις που μου έπαιζαν το μυαλό ήταν δημιούργημα της αρρώστιας ή ήταν μέρος της προσαρμογής....Του φόβου για το άγνωστο...Η ανασφάλεια αν θα τα καταφέρουμε και στο πρώτο εμπόδιο με έκαναν να λυγίσω... Ότι κι αν ήταν τέλος πάντων χρειάζομαι ένα χαστούκι..να βγω από την μαύρη τρύπα και να δω λίγο φως.
"ΞΕ ΚΟ ΛΛΑ !! Αρρώστησες κι εδώ όπως θα μπορούσες να αρρωστήσεις και στην Ελλάδα. Στο σπίτι μας και στην άνεση σου. Ο τόπος αλλάζει. Αν αρρωστήσουν τα παιδιά δηλαδή τι θα κάνεις? Έχουμε δρόμο μπροστά μας ..Σε θέλω δυνατή..."
Αν αρρωστήσουν τα παιδιά... Αν αρρωστήσουν τα παιδιά... Αυτό που έπρεπε να ακούσω για να φύγω από την λουμπιτσα και να έρθω στο reality.
Μα φυσικά ότι κάνω πάντα. Και παντού! Θα τα φροντίσω, σκέφτηκα και ο Θεός έκανε την σκέψη πράξη για να με δοκιμάσει. Για να με βάλει πιο βαθειά στο παιχνίδι της αφύπνισης...
Σαν ντόμινο έπεφταν τα θύματα ένα ένα.. Παναγιώτης πρώτο... Έπειτα η Αθηνά..Και τελευταίος ο chief της ομάδας. Τώρα Άννα θες δεν θες θα γίνεις καλά! Οι υπόλοιποι σε έχουν ανάγκη.
Το θετικό στην δική τους περίπτωση ήταν πως το όλο πανηγύρι κράτησε ένα 24ωρο. Δύσκολο και εξαντλητικό αλλά ένα 24ωρο...
Και εδώ λοιπόν επίσημα πια μπορούμε να πούμε: Welcome to Asia PANTELIDIS family
![Heart suit :hearts: ♥](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2665.png)
Λίγες μέρες έμειναν ακόμα στο νησί. Συντηρητικές φυσικά αλλά αρκετές για να ολοκληρώσω με (σχετική) επιτυχία τα μαθήματα, να χαιρετήσουμε τους δασκάλους και μαθητές,να κερδίσουμε τις δυνάμεις μας πίσω και να πάρουμε κάποιες τελευταίες εικόνες από το νησί. Το νησί που μας χάρισε γλυκόπικρες αναμνήσεις, γέλιο, κλάμα, πόνο, ιδρώτα, προπονήσεις, γνωριμίες, παραλιο κορεσμό, τροπικές καταιγίδες αλλά κυρίως ΧΡΟΝΟ. Χρόνο προσαρμογής για εμάς ως πρωτάρηδες ταξιδιώτες με παιδιά και φυσικά για τα ίδια τα παιδιά. Το σημαντικότερο όμως από όλα? Στο Πουκετ ήρθε μια γερή αφύπνιση! Πού βαδίζουμε αλλά και τί ίσως μας περιμένει στην συνέχεια!
Σε ταξιδιωτικό τώρα επίπεδο το νησί αυτό με έκανε να σκέφτομαι λίγο πιο διαλλακτικα. Προορισμός που θα απερριπτα με την πρώτη στο άκουσμα του με έκανε να δω πως πίσω από όλη αυτή την αλλοτρίωση και τον υπέρ τουρισμό μπορεί να κρύβονται θησαυροί. Το θέμα είναι με ποιον τρόπο θα τους προσεγγίσεις...
![IMG_20221123_124451.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567085_5eb565e042243a227c25d2de482fe6e7.jpg)
![IMG_20221201_160246.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567086_422033f848412d74d9f39271c4b09d3f.jpg)
![IMG_20221201_160435.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567094_06c02b18957d55c2bf3c518cf6a01e3d.jpg)
![IMG_20221201_155457.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567099_189d69babf335df88ade6884058e8122.jpg)
![IMG_20221202_101509.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567100_785b8a2421be7bb28f687f40ce45cd0f.jpg)
![IMG_20221202_102315.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567101_2b74250c412562eca521c37e41c25b9c.jpg)
![IMG_20221130_112217.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567103_72b2d00aea502e3588487a784b96989f.jpg)
![IMG_20221129_072001.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567104_4f9d4666990806b44360f620119a089b.jpg)
![IMG_20221203_092130.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567105_02be1e92a7b55945c3f9dbd18eb4e7c0.jpg)
![UniStory_20221203_193423146.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567106_5f60c338f63ccdebd42840be0f736e54.jpg)
8 το πρωί με τον Americano στο χέρι και τα backpacks πίσω στην πλάτη βρισκόμαστε στο αεροδρόμιο του Πουκετ έτοιμοι να χαιρετήσουμε τον νότο και να κατευθυνθούμε βόρεια... Σε λίγο πιο εναλλακτικά μονοπάτια...
![Winking face :wink: 😉](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/1f609.png)
![IMG_20221204_074327.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567107_a4a7425aaf3fb72558ed58dbba842c4e.jpg)
![IMG_20221204_090212.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567108_2038c4cb2dddb61403716a1327fc9e48.jpg)
![IMG_20221204_090342.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/06/567110_2e4ae232b00e7383b8604001a4108abe.jpg)
Off we go!!!!!!
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)
![Airplane :airplane: ✈](https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2708.png)