Apostolosm
Member
- Μηνύματα
- 158
- Likes
- 685
- Επόμενο Ταξίδι
- Λατινική Αμερική
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ανταρκτική!
7. Αυτό με την οδική βοήθεια και το πορτοφόλι.
Αφού το ξυπνητήρι πήρε μια 2ώρη αναβολή μετά το χθεσινό ξενύχτι με τα κορίτσια (madame coco bar-ωραία house music) σηκωνόμαστε γύρω στις 10:30 και συνεννοούμαστε με τα κορίτσια να πάμε όλοι μαζί σε κάποια από τα μέρη που έχουμε αποθηκεύσει στον χάρτη τα οποία βρίσκονται όλα στην ίδια ευθεία, με το google maps να μας δίνει 1 ώρα εκτιμώμενη ώρα ταξιδιού μέχρι τον τελευταίο σταθμό.
Η διαδρομή που θα ακολουθήσουμε ξεκινά αρχικά μια σύντομη στάση σε μια τεράστια φυτεία με κοκοφοίνικες, στην συνέχεια βόλτα με βάρκα στο Maasin river όπου από τις φωτογραφίες μοιάζει ας το πούμε σαν τον αμαζόνιο (με πυκνή βλάστηση δεξιά και αριστερά του ποταμού) και τέλος βουτιά στις φυσικές πισίνες magpopongko rock pools με το οποίο βλέποντας εικόνες είχαμε εντυπωσιαστεί.
Με το κεφάλι ακόμα να βουίζει, παστωνόμαστε με αντηλιακό καθώς η μέρα έδειχνε πως θα είναι αρκετά καυτή και ανεβαίνουμε στο μηχανάκι. Βρίσκουμε τα κορίτσια, με την Lotta να μην έχει βρει ακόμα παπάκι,κάτι που μας καθυστερεί! Μετά από λίγο και αφού ξεκινήσαμε να ψάχουμε και εμείς διαθέσιμο μηχανάκι βρίσκουμε ένα και το νοικιάζει. Εξαιρετικά λέμε,ξεκινάμε την βόλτα μας!
Έλα μου ντε που το μηχανάκι της άλλης κοπέλας (Anne) δεν παίρνει μπρος όσο και αν πατούσε την μίζα η τραβούσε την μανιβέλα! Η πρώτη κίνηση που κάνεις πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να κοιτάξεις την βενζίνη, ο δείκτης ήταν χαλασμένος όποτε ανοίγουμε το καπάκι και βλέπουμε πως μάλλον η έλλειψη βενζίνης φταίει.
Το κοντινότερο βενζινάδικο ήταν λίγο έξω από το κέντρο και πάνω στον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε έτσι και αλλιώς. Αποφασίζουμε να το σπρώξουμε με την παραδοσιακή τεχνική ‘’το ένα πόδι στο πατηράκι‘’ , αυτό σημαίνει πως ο Γιάννης θα είναι από πίσω μου και θα μας σπρώχνει έχοντας το ένα του πόδι στο πατηράκι της μπροστά μηχανής!(κάνουμε και την οδική βοήθεια που και που). Μιλάμε για επιστημονικότατη μέθοδο (τρομάρα μας) που τελικά δούλεψε μια χαρά από το να φέρουμε βενζίνη σε κάποιο μπουκάλι και να κάνουμε τσάμπα διαδρομές! Κουτσά στραβά και με τον Γιάννη να γδέρνει λίγο το πόδι του σε ένα αιχμηρό αντικείμενο κατά την διαδρομή φτάνουμε στο βενζινάδικο και φουλάρουμε το μηχανάκι (μεγάλη η χάρη σου Anne)!
Είχε περάσει κάνα δίωρο με όλα αυτά οπότε τσιμπάμε μερικά cinnamon roll που βρίσκουμε σε ένα κοντινό μαγζί και ξεκινάμε.
Η διαδρομή πολύ ωραία, με τους δρόμους σε μεγάλο ποσοστό να είναι σε πολύ καλή κατάσταση και σε περίπου 20 λεπτά φτάνουμε στις φυτείες με τους κοκοφοίνικες. Την θέα απολαμβάνεις παρκάροντας στην άκρη του δρόμου και επειδή το μέρος μαζεύει κόσμο οι ντόπιοι πλανόδιοι είχαν στήσει πάγκους για να σου πουλήσουν διάφορα δροσιστικά ροφήματα και σνακ. Το σκηνικό ωραίο αλλά όχι και κάτι γουάου, με το μέγεθος πάντως της φυτείας να τρομάζει!
Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες συνεχίζουμε για την βασική δραστηριότητα της ημέρα, την βαρκάδα στον ποταμό Maasin. Οι στροφές να δίνουν και να παίρνουν σε αυτό το κομμάτι του δρόμου, με την θέα όμως δεξιά και αριστερά να αποζημιώνει και μπορώ να πω πως η ελευθερία της μηχανής να σταματάς και να χώνεσαι από διάφορους παράπλευρους δρόμους που το αμάξι μπορεί να μην χωράει-πηγαίνει είναι πολύ ωραία. Φτάνουμε στην είσοδο παρκάρουμε και κατεβαίνουμε στη είσοδο! Το κόστος είναι στα 260 pesos/άτομο,παίρνουμε τα εισιτήρια και μας ενημερώνουν πως οι βάρκες χωράνε μέχρι 3 άτομα οπότε αναγκαζόμαστε να χωριστούμε.
Και εκείνη την στιγμή αρχίζει το χάος…
Πάντα από την αρχή του ταξιδιού μας ακόμη πριν μπούμε και βγούμε από κάποιο αξιοθεατο η κάποια δραστηριότητα τσεκάρουμε στα σακίδια μας πως όλα τα σημαντικά πράγματα (κινητό,πορτοφόλια,διαβατήρια) είναι μέσα!
Το ίδιο πράττουμε και πριν μπούμε στην βάρκα για να ξεκινήσει η βόλτα μας!
Έλα μου όμως που από τον στεγανό σάκο στον οποίο έχουμε βάλει όλα μας τα πράγματα λείπει το πορτοφόλι του Γιάννη!
Κάρτες,μετρητά διπλώματα όλα τους μέσα!
Κοιτάει ο ένας τον άλλον, ενημερώνουμε κορίτσια σχετικά και αφού ψάχνοντας και ρωτώντας στο γκισέ δεν βρίσκουμε κάτι, ψιλιαζόμαστε ότι την κάτσαμε την βάρκα!
Λέμε στα κορίτσια να ξεκινήσουν την βαρκάδα χωρίς εμάς, καθώς δεν υπάρχει λόγος να χαλάσει και η δικιά τους μέρα!
Ανεβαίνουμε στο επίπεδο του δρόμου και όσο ο Γιάννης παγώνει όσες κάρτες θυμάται ότι είχε στο πορτοφόλι εγώ ψάχνω και ρωτώ όποιον βλέπω μπροστά μου αν βρήκαν κάτι!
Όμως τζίφος!
Λέω στον Γιάννη να μιλήσει με την ιδιοκτήτρια του καταλύματος ωστέ να μπει στο δωμάτιο μας και να ψάξει πάνω πάνω, για να μας βγάλει τουλάχιστον από την αγωνία αν το πορτοφόλι είναι εκεί η όχι!
Όσο προσπαθεί να βρει σήμα για να επικοινωνήσει εγώ ξεκινάω με το μηχανάκι να ακολουθώ σιγά σιγά την διαδρομή που κάναμε μέχρι την προηγούμενη στάση μπας και μας έπεσε και δεν το πήραμε χαμπάρι!
Το πορτοφόλι μαύρο και μεγαλούτσικο,η άσφαλτος γκρί και αφυδατωμένη από την ζέστη, λέω δεν μπορεί, αν έπεσε θα το εντοπίζω εύκολα!
Φτάνω μέχρι τις φυτείες με τους κοκοφοίνικες,ψάχνω εξονυχιστικά, ρωτάω και τους πλανόδιους αλλά και πάλι η προσπάθειες αποδείχθηκαν άκαρπες!
Γυρίζω πίσω και στην διαδρομή ελπίζω ο Γιάννης να μου πει πως το πορτοφόλι βρέθηκε και είναι στο δωμάτιο!
Φτάνω και δεν βλέπω κάποια αλλαγή συναισθήματος στο πρόσωπο του Γιάννη.
Η ιδιοκτήτρια τον ενημέρωσε πως δεν βρήκε κάτι!
Οι αμέσως επόμενες κινήσεις μας είναι λίγες και πολύ συγκεκριμένες.
Να γυρίσουμε στην χώρα, να περάσουμε από την αστυνομία δηλώνοντας την απώλεια και στο τέλος να πάμε στο δωμάτιο κάνοντας το φύλο και φτερό!
Στην επιστροφή ξανατσεκάρουμε τον δρόμο μήπως και το μάτι του Γιάννη πετύχει κάτι που εμένα μου ξέφυγε,χωρίς όμως επιτυχία και πάλι.
Χωρίς βιασύνη φτάνουμε στο αστυνομικό τμήμα ενημερώνουμε την ευγενέστατη αξιωματικό υπηρεσίας για το γεγονός, δηλώνουμε την απώλεια και μας ενημερώνει επίσης να δημοσιεύσουμε το γεγονός σε μια τοπική ομάδα στο facebook που σκοπός της είναι να γράφεις τέτοιου είδους καταστάσεις.
Είπαμε πως θα το κάνουμε και ανεβαίνουμε στο μηχανάκι ελπίζοντας το πορτοφόλι να έχει ξεχαστεί στο δωμάτιο.
Σε 3 λεπτά είμασταν έξω από το δωμάτιο και εγώ ενστικτωδως πετάγομαι και τρέχω γρήγορα να ανοίξω την πόρτα!
Σηκώνω τα στρώματα , τινάζω τα σεντόνια και με το που σηκώνω το μαξιλάρι του Γιάννη βλέπω το πολυπόθητο πορτοφόλι και αισθάνομαι όπως ο indiana jones την στιγμή που ανακαλύπτει έναν θησαυρό!
Ανακούφιση και αμέσως βγαίνω τρέχοντας φωνάζοντας δυνατά στον Γιάννη πως βρηκα το πορτοφόλι όσο εκείνος έψαχνε ξανά κάτω από την σέλα!
Ανακουφίζεται και αφού του τα ψάλλω κόσμια ξεκινάμε το δούλεμα για να μας φύγει λίγο η ένταση.
Τι περιπέτεια και αυτή!
Για να το γιορτάσουμε καθώς η μέρα ακόμα ήταν ηλιόλουστη αποφασίζουμε να ξαναβρούμε τα κορίτσια. Αλλά όταν κάνεις σχέδια ο θεός γελάει! Στα μέσα του δρόμου και εκεί που δεν το περιμένεις (κλασικά), ξεκινάει μια δυνατή μπόρα που μας αναγκάζει να σταματήσουμε σε ένα αυτοσχέδιο κιόσκι που βρίσκουμε στην άκρη του δρόμου. Αν και σταματήσαμε αρκετά γρήγορα η μπορά πρόλαβε και μας έκανε παπί από πάνω μέχρι κάτω.
Παρέα στο κιόσκι όσο περιμέναμε να κοπάσει η βροχή είχαμε και 5-6 ντόπιους οι οποίοι μάλλον περιμένουν κάποιο λεωφορείο. 45 λεπτά μετά και με την βροχή να μειώνεται ελάχιστα παίρνουμε την απόφαση να γυρίσουμε σιγά σιγά στο δωμάτιο καθώς δεν βλέπαμε τον καιρό να αλλάζει πολύ και όντας απόγευμα δεν θέλαμε να μας βρει η νύχτα στο τιμόνι! Λίγο πριν ξεκινήσουμε μια κοπελίτσα στο κιόσκι πουλούσε διάφορα είδη από ας το πούμε γεμιστά πιτάκια. Πήρα για δοκιμή δύο, το ένα με γέμιση σοκολάτα και το άλλο με γέμιση ube, ένα είδος λαχανικού χρώματος έντονο μωβ που μοιάζει με πατάτα! Η γεύση του κάτι ανάμεσα σε βανίλια και καρύδα! Τίμια και τα δύο και ξεκινήσαμε για πίσω. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα γίνουμε για δεύτερη φορά παπί, όχι όμως από βουτιά στη θάλασσα!
Επιστρέφουμε στο δωμάτιο εντελώς βρεγμένοι καθώς δεν άντεξε και το τύπου αδιάβροχο που φορούσαμε. Μετά από τόσο μεγάλη και κουραστική μέρα ξεκουραζόμαστε και το βράδυ βγαίνουμε απλά για φαγητό!
Τα ποτάμια και οι φυσικές πισίνες θα πρέπει να περιμένουν μέχρι αύριο!
Από πίσω οι αχανείς φυτείες με κοκοφοίνικες (ζω την ζωή μου στα άκρα)
![IMG_1027.JPEG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/03/557985_661a90603df95c02ed4ef429f218f944.jpeg)
Λίγο πιο κάτω ήταν το μέρος που ξεκινούσε η βαρκάδα!
![IMG_1060.JPEG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/03/557986_96fface90e39646264e4787c6372151c.jpeg)
Όσο περιμέναμε στο κιόσκι να κόψει η βροχή.
![IMG_1061.JPEG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/03/557987_93d526937334fdb8e59059fab56cc4b2.jpeg)
Τα τοπικά γεμιστά πιτάκια με Ube.
![IMG_1066.JPEG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/03/557988_2efa747d4f8f3decff40c1e5206ac25a.jpeg)
To βραδινό καλτσόνε (της νίκης) για την εύρεση του πορτοφολιού! Εξαιρετικό και πολύ καλή ζύμη.
![IMG_1070.JPEG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/03/557989_8ad1ffed844a632367e28cca07239ffb.jpeg)
Last edited: