psilos3
Member
- Μηνύματα
- 6.371
- Likes
- 49.347
- Επόμενο Ταξίδι
- ?
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Περιεχόμενα
- Κεφάλαιο 1
- Φολέγανδρος
- Αντίπαρος
- Αντίπαρος ΙΙ
- Αμοργός
- Αμοργός ΙΙ
- Αμοργός ΙΙΙ
- Σίκινος
- Αστυπάλαια
- Αστυπάλαια ΙΙ
- Σέριφος
- Σχοινούσα - Μικρές Κυκλάδες
- Ηρακλειά - Μικρές Κυκλάδες
- Δονούσα - Μικρές Κυκλάδες
- Κίμωλος
- Ανάφη
- Σκύρος
- Χάλκη
- Λειψοί
- Λειψοί ΙΙ
- Λέρος
- Πάτμος
- Αγαθονήσι
- Τήλος
- Νίσυρος
- Σύμη
- Τέλενδος
- Κάλυμνος
- Ψέριμος
- Φούρνοι Κορσέων
- Παλαιό Τρίκερι Μαγνησίας
- Τριζόνια Φωκίδας
- Θηρασιά - Κυκλάδες
- Αρκιοί & Μάραθος Δωδεκανήσων
- Κάτω Κουφονήσι - Μικρές Κυκλάδες
- Αντι Επιλόγου
- Άγιος Ευστράτιος
- Καστελλόριζο (Μεγίστη)
- Φολέγανδρος ΙΙ
- Φούρνοι Κορσέων ΙΙ
- Θύμαινα Κορσέων
- Οινούσσες
- Ψαρά
- Κάσος
- Κάρπαθος
- Σαρία Δωδεκανήσου
- Αρκιοί
- Σαμοθράκη
- Κύθηρα (Τσιρίγο)
- Αντικύθηρα (Τσιριγότο)
- Ικαρία
- Ικαρία ΙΙ
- Γαύδος
- Μεγανήσι Ιονίου
- Αλόννησος
- Αμοργός ΙV
- Λέρος ΙV
- Λειψοί ΙΙΙ
- Παξοί
Ανάφη
Επίσκεψη : Αύγουστος 2015
Διάρκεια: 4 μέρες
Μέρα πρώτη - άφιξη:
14 Αυγούστου και ώρα 23:00 ο «Πρέβελης» αναχώρησε από το λιμάνι του Αδάμαντα.
Ήμασταν προετοιμασμένοι να περάσουμε όλο το βράδυ του 15αύγουστου πάνω σ’ ένα κατάστρωμα, και να κάνουμε ένα τόσο μεγάλο, εξάωρο σχεδόν ταξίδι, καταμεσής των διακοπών μας. Ας είναι καλά οι προμήθειες και το μπαρ του καραβιού βεβαίως βεβαίως….
Ακόμα πιο προετοιμασμένοι ήταν οι ιδιοκτήτες σπιτιών & δωματίων στην Ανάφη, όντας συνηθισμένοι από τα ακραία ωράρια των πλοίων που επισκέπτονταν το νησί τους. Ένα τόσο απομονωμένο αλλά παράλληλα τόσο όμορφο νησί.
Σύμφωνα με τη μυθολογία, η Ανάφη ξεπετάχθηκε από το βάθος της θάλασσας προκειμένου να αποτελέσει το καταφύγιο των Αργοναυτών, όταν αυτοί γύριζαν από την Κολχίδα και τους έπιασε κακοκαιρία. Από εκεί προκύπτει και το όνομα της, γιατί «αναφάνηκε» μέσα στη θάλασσα. Στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού βρίσκεται και ο δεύτερος μεγαλύτερος μονόλιθος της Ευρώπης μετά από αυτόν του Γιβραλτάρ, κάτι που δίνει ξεχωριστή διάσταση. Είναι άλλωστε λόγος που πολύς κόσμος επισκέπτεται το νησί, η αναρρίχηση για να δουν την ανατολή από τη μονή της Παναγίας της Καλαμιώτισσας που βρίσκεται σκαρφαλωμένη πάνω στο βράχο. Η Ανάφη προσελκύει άλλωστε διαφορετικού τύπου τουρισμό, πολλούς ελεύθερους κατασκηνωτές κτλ.
Αυτό ήταν κάτι που δε περίμενα με τίποτα να δω όταν -επιτέλους- δέσαμε στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου γύρω στις έξι το ξημέρωμα. Ο κόσμος που κατέβηκε από το πλοίο, στη συντριπτική του πλειοψηφία νεολαία, ήταν πάρα πολύς. Αρκετοί ξεκίνησαν με τα πόδια προκειμένου να φτάσουν στο «Κλεισίδι» ή στο «Ρούκουνα» για να στήσουν τις σκηνές τους, και οι υπόλοιποι περιμέναμε το λεωφορείο για να ανέβουμε στη χώρα, το οποίο έβαλε και δεύτερο δρομολόγιο αμέσως μετά γιατί δε χωρούσαμε. Η απόσταση είναι περίπου 3 χιλιόμετρα σε απότομο ανηφορικό δρόμο.
Παραλάβαμε το σπίτι που θα μέναμε το πρώτο από τα τέσσερα βράδια, καθώς την άλλη μέρα θα αλλάζαμε όπως μας είχε ενημερώσει ο ιδιοκτήτης. Λέω βράδια, αν και μόνο τέτοια δεν ήταν καθώς όπως προανέφερα εκεί συμβαδίζουν με τα δρομολόγια των πλοίων. Για παράδειγμα εμείς μπήκαμε στις έξι και κάτι το πρωί, και αφήσαμε το δωμάτιο στις τρεις το ξημέρωμα!
Τι κάνει κάποιος στις 7 παρά το πρωί στην Ανάφη, έχοντας περάσει μια μέρα στη Μήλο που πήγε σε παραλίες, έφαγε κάτι ώρες βροχή, ανέβηκε για περπάτημα στη χώρα, κατέβηκε Αδάμαντα και περίμενε το πλοίο, πήρε το πλοίο και πέρασε έξι ώρες σ’ αυτό, ανέβηκε στη χώρα και μόλις μπήκε σπίτι;
Η Ανάφη σου δίνει από τη πρώτη στιγμή μια πολύ ωραία αίσθηση, καθώς είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό και αποκομμένο από τα υπόλοιπα. Τολμώ να πω ότι δε συγκρίνεται με κάτι άλλο απ’ όσα έχουμε δει.
Μου έκανε εντύπωση ότι 7 το πρωί είχε κόσμο, νέο κόσμο που επέστρεφε από κάποιο ξενυχτάδικο αφού έκανε την απαραίτητη στάση στο φούρνο. Θα το ανακαλύπταμε κι εμείς φυσικά, ωστόσο για την ώρα αρκεστήκαμε σε μια σύντομη βόλτα, ήπιαμε τη μπύρα μας, φάγαμε και γυρίσαμε για λίγες ώρες ξεκούρασης:
Στάση πρώτη το «Κλεισίδι», μια πολύ όμορφη παραλία κοντά στη χώρα και αρκετά κοντά στο λιμάνι, κι ένας από τους στάνταρ προορισμούς στην Ανάφη:
Ακριβώς κάτω απ' τη χώρα:
Πήραμε το δρόμο περιμετρικά του λιμανιού:
Και φτάσαμε στην όμορφη παραλία:
Εκεί όπου απαγορεύονται οι απαγορεύσεις:
Η θάλασσα λάδι:
Πάνω από τη παραλία συνίσταται για καφέ – φαγητό και τα σχετικά η «Μαργαρίτα» με το πολύ ευχάριστο περιβάλλον. Αφού ήπιαμε το καφέ μας εκεί αναχωρήσαμε προς τη στάση του λεωφορείου:
Κατά την επιστροφή μας είχαμε και τη πρώτη έντονη επαφή με τη χώρα, καθώς ουσιαστικά κάναμε ένα πέρασμα από τη μία άκρη στην άλλη. Καταπληκτικές εικόνες που θα μας μείνουν για πάντα, βγαλμένες ίσως και από μια άλλη εποχή, με τον κόσμο του νησιού να κάθεται στις αυλές και το δρόμο, και να μας χαιρετάει χαμογελαστός:
Όλη η χώρα είναι χτισμένη στη κορυφή του λόφου και έχει θέα στη θάλασσα:
Καθίσαμε στη πλατεία για μερικές μπύρες, απολαμβάνοντας το πολύ προσεγμένο τοπίο και τη Κυκλαδίτικη ομορφιά:
Αυτή την ομορφιά που αγαπήσαμε:
Συνεχίσαμε στον ίδιο ρυθμό και στο πολύ ωραίο μπαλκόνι μας, μέχρι που έπεσε η νύχτα και ξαναβγήκαμε.
Μετά από μία γύρα στα μπαρ του νησιού, από τα οποία κανένα δε μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση (και αυτό είναι κάτι που με προβλημάτισε) καταλήξαμε εκεί που κατέληγαν όλοι. Στη κεντρική πλατεία, καθιστοί παντού, ακόμα και στις σκεπές με ποτά και μπύρες:
Ναι, ακόμα και στις σκεπές. Σύνηθες φαινόμενο:
Μου αρέσουν πάρα πολύ αυτά γενικότερα, να βλέπω κόσμο να αράζει έξω ως το ξημέρωμα, να ακούει τις μουσικές του και να πίνει τις μπύρες του. Πόσο μάλλον κάτω από το Κυκλαδίτικο ουρανό…
Μέρα δεύτερη:
Την επομένη είχαμε προγραμματίσει επίσκεψη σε μια παραλία – καρτ ποσταλ, χαρακτηριστικό σημείο του νησιού και των Κυκλάδων, τους «Άγιους Ανάργυρους» με το ομώνυμο εκκλησάκι.
Το λεωφορείο μας άφησε ακριβώς πάνω στο δρόμο, και σε λίγα λεπτά μέσω του μονοπατιού βρεθήκαμε στη σχεδόν άδεια παραλία:
Όντως το τοπίο ήταν άκρως φωτογραφικό, και το μπάνιο στην όμορφη θάλασσα εξαίρετο:
Ακόμα ένα κυκλαδίτικο καρτ ποστάλ:
Στο γυρισμό ανεβήκαμε και πάνω στο εκκλησάκι για περαιτέρω στιγμιότυπα:
Να αναφέρω κάπου εδώ πόσο τυχεροί σταθήκαμε από πλευράς καιρού. Να πετύχεις την Ανάφη τέσσερις μέρες με 1-2 μποφόρ το μέγιστο Αύγουστο μήνα, είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο και δε δυσκόλεψε καθόλου την εκδρομή μας και τη πρόσβαση σε παραλίες!
Γυρίσαμε προχωρημένο απόγευμα στη χώρα για τις καθιερωμένες μπύρες και αφού ετοιμαστήκαμε, κατεβήκαμε στο «Στέκι», όπου επιτέλους βρήκαμε ένα μαγαζί που μπορούσαμε να περάσουμε ώρες με ευχαρίστηση. Καλοί μεζέδες, κρασί, και ρεμπέτικη – έντεχνη ζωντανή μουσική, ότι πρέπει για το ύφος του νησιού.
Στον απέναντι λόφο υπήρχε ένα φως από κτίσμα, στη μέση του πουθενά. Είχαμε ακούσει για το απομονωμένο bar – club με τις Ροκ μουσικές αυστηρά από βινύλλιο με το όνομα «Μάντρες», το οποίο λειτουργούσε στην Ανάφη και φυσικά θέλαμε να επισκεφτούμε, αλλά δεν είχαμε βρει καμιά πληροφόρηση πως. Ρωτώντας αριστερά – δεξιά καταλάβαμε ότι το φως που φαινόταν στον ορίζοντα ήταν όντως από τις Μάντρες, οι οποίες απαιτούσαν κοντά στα 2 χιλιόμετρα περπάτημα. Γι’ ακόμα μια φορά, σε ακόμα ένα νησί ήμασταν σε διαδικασία ψαξίματος μες τα σκοτάδια προκειμένου να βρούμε ένα bar. Παλιά μου τέχνη κόσκινο… Μετά από κόπο τα καταφέραμε, και τιμήσαμε τα ποτά του, ωστόσο δε μείναμε πολύ γιατί δεν είχε κόσμο εκείνη τη νύχτα, γεγονός περίεργο για 16 Αυγούστου. Το χρέος μας μια φορά το κάναμε! Η συνέχεια στη γνωστή πλατεία.
Μέρα τρίτη:
Την άλλη μέρα ξυπνήσαμε και ήπιαμε το καφεδάκι μας στην Χώρα. Αυτή η θέα πραγματικά σε ηρεμεί και σε ξεκουράζει:
Αμέσως μετά το πρόγραμμα είχε «Ρούκουνα», τη ξακουστή και πολύ όμορφη παραλία του νησιού,
πιο γνωστή ίσως γιατί αποτελεί το νούμερο ένα προορισμό για ελεύθερη κατασκήνωση και γυμνισμό, τα οποία απαγορεύονται (και εδώ) ρητώς!
![haha :haha: :haha:](/community/styles/travelstories/smilies/haha.gif)
Κάναμε το μπάνιο μας, και ήπιαμε τις μπύρες μας στη πολύ ωραία αυτή παραλία, μία ακόμα στο νησί:
Και στη συνέχεια ανεβήκαμε στο «Κτήμα Ρούκουνα» που βρίσκεται ακριβώς από πάνω για να συνεχίσουμε με κρασί, μαγειρευτό φαγητό – όνειρο, και σαλάτα με λαχανικά από το κήπο. Όλα τα λεφτά!
Η βραδινή διαδρομή είχε καθοριστεί ήδη. Στέκι και πλατεία. Κάναμε μία απόπειρα και ήπιαμε ένα ποτό στο αφτεράδικο του νησιού στον Ανεμόμυλο, ωστόσο δεν αντέξαμε και πολύ τις παράταιρες ηλεκτρονικές μουσικές που παιζόντουσαν, έτσι γυρίσαμε στη πλατεία:
Όπου αράζοντας και συζηώντας μας βρήκε το ξημέρωμα:
Γενικότερα το σχόλιο μου για τη νύχτα της Ανάφης (πλην εξαιρέσεων) συνοψίζεται σ’ αυτή τη λέξη: Παράταιρη, σε σχέση πάντα με τον κόσμο που υπήρχε στο νησί, γι’ αυτό άλλωστε και τα περισσότερα μαγαζιά ήταν άδεια το βράδυ. Είναι κάτι που ελπίζω να έχει διορθωθεί τα τελευταία χρόνια.
Μέρα τέταρτη - αναχώρηση:
Η τελευταία μέρα -μια μεγάλη μέρα καθώς φεύγαμε ξημερώματα- είχε φτάσει. Πίνοντας καφέ και συζητώντας ότι θα χωρούσε καμιά μέρα ακόμη αλλά δυστυχώς δε βολεύουν τα πλοία, κατηφορίσαμε για μπάνιο στο Κλεισίδι αλλά στη πρώτη παραλία αυτή τη φορά που είναι κοντά στο λιμάνι:
Θάλασσα αντίστοιχης ποιότητας φυσικά:
Και ένα σπίτι με ονειρεμένη βεράντα, που θα ήθελα πάρα πολύ να το έχω για ένα διάστημα στη ζωή μου:
Ανεβήκαμε στη χώρα νωρίς το απόγευμα με σκοπό να τη περπατήσουμε και να τη φωτογραφήσουμε όσο πιο πολύ γίνεται, αλλά και να ανεβούμε όσο πιο ψηλά γίνεται:
Οι στιγμές ήταν μοναδικές, και τα χρώματα του καλοκαιριού και των Κυκλάδων όλα μπροστά στα μάτια μας:
Και τι χρώματα:
Η εύκολη ανάβαση προς το εκκλησάκι στο ψηλότερο σημείο της χώρας,
μας έδωσε πανοραμικές και καταπληκτικές λήψεις:
Προς το μονόλιθο:
Αλλά και τη πλατεία:
Καλλιτεχνικές ίσως λήψεις:
Και την ευκαιρία να εμπλουτίσω τη συλλογή μου από σκεπές εκκλησιών στις Κυκλάδες, με το κίνδυνο να γκρεμοτσακιστώ κάτι παραπάνω από υπαρκτό:
Καθίσαμε βλέποντας τον ήλιο να χάνεται πίσω απ’ τη Σαντορίνη:
Αν μου ζητήσει κανείς να δώσω τον ορισμό του ‘’τι σημαίνει ευτυχία’’ πολύ εύκολα θα του απαντούσα κάπως έτσι:
Κατεβήκαμε σχεδόν σούρουπο:
Η συνέχεια συμπεριλάμβανε φαγητό στο πασίγνωστο «Αρμενάκι» το οποίο ήταν κάθε μέρα γεμάτο όλες τις ώρες με ότι συνεπάγεται αυτό, και η φημισμένη γαριδομακαρονάδα ήταν όνειρο:
Το τελευταίο αυτό βράδυ σταθήκαμε διπλά τυχεροί διότι στη πλατεία του νησιού λάμβανε χώρα ένα πανηγύρι, στο οποίο όλος ο κόσμος ήταν εκεί, στα πεζούλια, στις στέγες, παντού. Δεν αργήσαμε να γίνουμε ένα κι εμείς φυσικά:
Εκεί βρήκα κι ένα παλικάρι – Αρειανό που δούλευε στις μπύρες (που αλλού) ο οποίος δεν ήταν από τη Θεσσαλονίκη, και πιάσαμε τη κουβέντα αμέσως, με τον Άρη στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας του. Ευχαριστώ για το κέρασμα φίλε!
Ήταν ο καλύτερος τρόπος να αφήσουμε την Ανάφη. Γύρω στις τρεις φορτώσαμε τα πράγματα μας κι αναχωρήσαμε για το λιμάνι. Όπως προανέφερα το δωμάτιο το είχαμε έως εκείνη την ώρα, και κατόπιν θα καθαρίζονταν προκειμένου να υποδεχτεί μετά τις έξι τους επόμενους ενοικιαστές! Το πλοίο που θα μας μετέφερε στη συνέχεια στη Σαντορίνη, έφτασε στις τέσσερις...
*Με την εξιστόρηση της Ανάφης ολοκληρώνεται η τριάδα των νησιών λεγόμενη και ως 3Α (Ανάφη - Αμοργός - Αστυπάλαια) που από πολλούς θεωρείται η κορυφαία τριάδα νησιών της Ελλάδας, για πολλούς και διάφορους λόγους, κάτι στο οποίο τείνω να συμφωνώ αρκετά, όχι απόλυτα.
Επίσκεψη : Αύγουστος 2015
Διάρκεια: 4 μέρες
Μέρα πρώτη - άφιξη:
14 Αυγούστου και ώρα 23:00 ο «Πρέβελης» αναχώρησε από το λιμάνι του Αδάμαντα.
![IMG_1906.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396504_6020234f08858add96e53345114694fd.jpg)
Ήμασταν προετοιμασμένοι να περάσουμε όλο το βράδυ του 15αύγουστου πάνω σ’ ένα κατάστρωμα, και να κάνουμε ένα τόσο μεγάλο, εξάωρο σχεδόν ταξίδι, καταμεσής των διακοπών μας. Ας είναι καλά οι προμήθειες και το μπαρ του καραβιού βεβαίως βεβαίως….
![11902891_10207863833412830_353394462797648906_o.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396531_3628dd921df18afd821c82f5bcd3d928.jpg)
Ακόμα πιο προετοιμασμένοι ήταν οι ιδιοκτήτες σπιτιών & δωματίων στην Ανάφη, όντας συνηθισμένοι από τα ακραία ωράρια των πλοίων που επισκέπτονταν το νησί τους. Ένα τόσο απομονωμένο αλλά παράλληλα τόσο όμορφο νησί.
Σύμφωνα με τη μυθολογία, η Ανάφη ξεπετάχθηκε από το βάθος της θάλασσας προκειμένου να αποτελέσει το καταφύγιο των Αργοναυτών, όταν αυτοί γύριζαν από την Κολχίδα και τους έπιασε κακοκαιρία. Από εκεί προκύπτει και το όνομα της, γιατί «αναφάνηκε» μέσα στη θάλασσα. Στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού βρίσκεται και ο δεύτερος μεγαλύτερος μονόλιθος της Ευρώπης μετά από αυτόν του Γιβραλτάρ, κάτι που δίνει ξεχωριστή διάσταση. Είναι άλλωστε λόγος που πολύς κόσμος επισκέπτεται το νησί, η αναρρίχηση για να δουν την ανατολή από τη μονή της Παναγίας της Καλαμιώτισσας που βρίσκεται σκαρφαλωμένη πάνω στο βράχο. Η Ανάφη προσελκύει άλλωστε διαφορετικού τύπου τουρισμό, πολλούς ελεύθερους κατασκηνωτές κτλ.
Αυτό ήταν κάτι που δε περίμενα με τίποτα να δω όταν -επιτέλους- δέσαμε στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου γύρω στις έξι το ξημέρωμα. Ο κόσμος που κατέβηκε από το πλοίο, στη συντριπτική του πλειοψηφία νεολαία, ήταν πάρα πολύς. Αρκετοί ξεκίνησαν με τα πόδια προκειμένου να φτάσουν στο «Κλεισίδι» ή στο «Ρούκουνα» για να στήσουν τις σκηνές τους, και οι υπόλοιποι περιμέναμε το λεωφορείο για να ανέβουμε στη χώρα, το οποίο έβαλε και δεύτερο δρομολόγιο αμέσως μετά γιατί δε χωρούσαμε. Η απόσταση είναι περίπου 3 χιλιόμετρα σε απότομο ανηφορικό δρόμο.
![IMG_1916.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396505_0e844dfa0e4b0e201e3725ed5407d1a9.jpg)
![IMG_1917.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396506_37ee4adbec818d874d65d17291121267.jpg)
Παραλάβαμε το σπίτι που θα μέναμε το πρώτο από τα τέσσερα βράδια, καθώς την άλλη μέρα θα αλλάζαμε όπως μας είχε ενημερώσει ο ιδιοκτήτης. Λέω βράδια, αν και μόνο τέτοια δεν ήταν καθώς όπως προανέφερα εκεί συμβαδίζουν με τα δρομολόγια των πλοίων. Για παράδειγμα εμείς μπήκαμε στις έξι και κάτι το πρωί, και αφήσαμε το δωμάτιο στις τρεις το ξημέρωμα!
Τι κάνει κάποιος στις 7 παρά το πρωί στην Ανάφη, έχοντας περάσει μια μέρα στη Μήλο που πήγε σε παραλίες, έφαγε κάτι ώρες βροχή, ανέβηκε για περπάτημα στη χώρα, κατέβηκε Αδάμαντα και περίμενε το πλοίο, πήρε το πλοίο και πέρασε έξι ώρες σ’ αυτό, ανέβηκε στη χώρα και μόλις μπήκε σπίτι;
- Κοιμάται κατευθείαν
- Κάνει ένα μπάνιο να χαλαρώσει και κοιμάται κατευθείαν
- Τα πετάει όλα όπως είναι, και βγαίνει βόλτα στη χώρα να βρει φούρνο για να πάρει τυρόπιτα και μια μπύρα, να πει ότι πάτησε νησί.
Η Ανάφη σου δίνει από τη πρώτη στιγμή μια πολύ ωραία αίσθηση, καθώς είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό και αποκομμένο από τα υπόλοιπα. Τολμώ να πω ότι δε συγκρίνεται με κάτι άλλο απ’ όσα έχουμε δει.
![IMG_1925.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396508_9cb01f1a6a5047de2a8477a401962fb4.jpg)
![IMG_1926.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396509_e492fee217922561a464288b0aba2e53.jpg)
![IMG_1929.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396510_64e880c4d9bcedce4cb302aceb5257a8.jpg)
Μου έκανε εντύπωση ότι 7 το πρωί είχε κόσμο, νέο κόσμο που επέστρεφε από κάποιο ξενυχτάδικο αφού έκανε την απαραίτητη στάση στο φούρνο. Θα το ανακαλύπταμε κι εμείς φυσικά, ωστόσο για την ώρα αρκεστήκαμε σε μια σύντομη βόλτα, ήπιαμε τη μπύρα μας, φάγαμε και γυρίσαμε για λίγες ώρες ξεκούρασης:
![IMG_1930.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396511_17c966cce6f410dd9310636adcedd805.jpg)
Στάση πρώτη το «Κλεισίδι», μια πολύ όμορφη παραλία κοντά στη χώρα και αρκετά κοντά στο λιμάνι, κι ένας από τους στάνταρ προορισμούς στην Ανάφη:
![IMG_1932.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396512_3013f47ced7791b876e72b5799777b25.jpg)
Ακριβώς κάτω απ' τη χώρα:
![IMG_1933.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396513_44cb46a9fca7b6375475fb6d68eb04f5.jpg)
Πήραμε το δρόμο περιμετρικά του λιμανιού:
![IMG_1936.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396514_5b39bd459564175804e9028ac1dfb208.jpg)
![IMG_1940.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396515_4b2f5927792bb86cf04f2e530a11a470.jpg)
Και φτάσαμε στην όμορφη παραλία:
![IMG_1944.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396516_8e71e4294ae6a23c954fa7b79be63ab9.jpg)
Εκεί όπου απαγορεύονται οι απαγορεύσεις:
![IMG_1946.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396517_d82e2581b7950e5ad138e5803f1d3fd1.jpg)
Η θάλασσα λάδι:
![IMG_1949.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396518_c9b4f900ddc19ede3808b78bf1a44014.jpg)
![IMG_1952.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396519_a0453190352a6e55f29c7d467ae3f677.jpg)
Πάνω από τη παραλία συνίσταται για καφέ – φαγητό και τα σχετικά η «Μαργαρίτα» με το πολύ ευχάριστο περιβάλλον. Αφού ήπιαμε το καφέ μας εκεί αναχωρήσαμε προς τη στάση του λεωφορείου:
![IMG_1955.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396520_e17e6f22af94682d4caff9a8b8d17e3b.jpg)
Κατά την επιστροφή μας είχαμε και τη πρώτη έντονη επαφή με τη χώρα, καθώς ουσιαστικά κάναμε ένα πέρασμα από τη μία άκρη στην άλλη. Καταπληκτικές εικόνες που θα μας μείνουν για πάντα, βγαλμένες ίσως και από μια άλλη εποχή, με τον κόσμο του νησιού να κάθεται στις αυλές και το δρόμο, και να μας χαιρετάει χαμογελαστός:
![IMG_1961.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396521_26764b9d2b26c1fb24654f2d02c1aea2.jpg)
![IMG_1965.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396522_87c7005a81bf09c3ee47c9cbd93268e5.jpg)
Όλη η χώρα είναι χτισμένη στη κορυφή του λόφου και έχει θέα στη θάλασσα:
![IMG_1966.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396523_bdcbf95764ea572693125b258c342585.jpg)
Καθίσαμε στη πλατεία για μερικές μπύρες, απολαμβάνοντας το πολύ προσεγμένο τοπίο και τη Κυκλαδίτικη ομορφιά:
![IMG_1967.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396524_78a32a7931405f3c4517e76bf81bd7c3.jpg)
![IMG_1977.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396525_a995958221aab2e7d820a536aa1b9cdc.jpg)
Αυτή την ομορφιά που αγαπήσαμε:
![IMG_1978.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396526_cf3abeb182e490cf300f07de6fd9b11d.jpg)
Συνεχίσαμε στον ίδιο ρυθμό και στο πολύ ωραίο μπαλκόνι μας, μέχρι που έπεσε η νύχτα και ξαναβγήκαμε.
![IMG_1996.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396527_5e5fbd5d6086a6da067d9bf8062f566b.jpg)
Μετά από μία γύρα στα μπαρ του νησιού, από τα οποία κανένα δε μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση (και αυτό είναι κάτι που με προβλημάτισε) καταλήξαμε εκεί που κατέληγαν όλοι. Στη κεντρική πλατεία, καθιστοί παντού, ακόμα και στις σκεπές με ποτά και μπύρες:
![IMG_2009.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396530_e845f7d5c4834bc2e5020aa1562290bb.jpg)
Ναι, ακόμα και στις σκεπές. Σύνηθες φαινόμενο:
![IMG_2008.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396528_944dd84427d135b5d27876629db58a4e.jpg)
Μου αρέσουν πάρα πολύ αυτά γενικότερα, να βλέπω κόσμο να αράζει έξω ως το ξημέρωμα, να ακούει τις μουσικές του και να πίνει τις μπύρες του. Πόσο μάλλον κάτω από το Κυκλαδίτικο ουρανό…
Μέρα δεύτερη:
Την επομένη είχαμε προγραμματίσει επίσκεψη σε μια παραλία – καρτ ποσταλ, χαρακτηριστικό σημείο του νησιού και των Κυκλάδων, τους «Άγιους Ανάργυρους» με το ομώνυμο εκκλησάκι.
![IMG_2016.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396532_0d8439a6ea2bbcf8401b66dd3f8cd3ec.jpg)
Το λεωφορείο μας άφησε ακριβώς πάνω στο δρόμο, και σε λίγα λεπτά μέσω του μονοπατιού βρεθήκαμε στη σχεδόν άδεια παραλία:
![IMG_2026.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396533_38d7c26cc06690557cb7de57a0f8d73a.jpg)
Όντως το τοπίο ήταν άκρως φωτογραφικό, και το μπάνιο στην όμορφη θάλασσα εξαίρετο:
![IMG_2028.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396534_2c404f23f501fc3ed5e2e64670155253.jpg)
![IMG_2033.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396535_15b98726bd65560151e81eb2945a4e72.jpg)
Ακόμα ένα κυκλαδίτικο καρτ ποστάλ:
![IMG_2040.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396536_961ce2c71dd5ba3aaa72780f3df3b750.jpg)
Στο γυρισμό ανεβήκαμε και πάνω στο εκκλησάκι για περαιτέρω στιγμιότυπα:
![IMG_2064.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396537_b6805e13964cfc29aba576b8ed3a18bb.jpg)
![IMG_2075.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396538_e1b9751a7ccd37a2ca76fee920958909.jpg)
Να αναφέρω κάπου εδώ πόσο τυχεροί σταθήκαμε από πλευράς καιρού. Να πετύχεις την Ανάφη τέσσερις μέρες με 1-2 μποφόρ το μέγιστο Αύγουστο μήνα, είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο και δε δυσκόλεψε καθόλου την εκδρομή μας και τη πρόσβαση σε παραλίες!
![IMG_2087.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396539_fc69669eddf1975d6d7245df12241455.jpg)
Γυρίσαμε προχωρημένο απόγευμα στη χώρα για τις καθιερωμένες μπύρες και αφού ετοιμαστήκαμε, κατεβήκαμε στο «Στέκι», όπου επιτέλους βρήκαμε ένα μαγαζί που μπορούσαμε να περάσουμε ώρες με ευχαρίστηση. Καλοί μεζέδες, κρασί, και ρεμπέτικη – έντεχνη ζωντανή μουσική, ότι πρέπει για το ύφος του νησιού.
Στον απέναντι λόφο υπήρχε ένα φως από κτίσμα, στη μέση του πουθενά. Είχαμε ακούσει για το απομονωμένο bar – club με τις Ροκ μουσικές αυστηρά από βινύλλιο με το όνομα «Μάντρες», το οποίο λειτουργούσε στην Ανάφη και φυσικά θέλαμε να επισκεφτούμε, αλλά δεν είχαμε βρει καμιά πληροφόρηση πως. Ρωτώντας αριστερά – δεξιά καταλάβαμε ότι το φως που φαινόταν στον ορίζοντα ήταν όντως από τις Μάντρες, οι οποίες απαιτούσαν κοντά στα 2 χιλιόμετρα περπάτημα. Γι’ ακόμα μια φορά, σε ακόμα ένα νησί ήμασταν σε διαδικασία ψαξίματος μες τα σκοτάδια προκειμένου να βρούμε ένα bar. Παλιά μου τέχνη κόσκινο… Μετά από κόπο τα καταφέραμε, και τιμήσαμε τα ποτά του, ωστόσο δε μείναμε πολύ γιατί δεν είχε κόσμο εκείνη τη νύχτα, γεγονός περίεργο για 16 Αυγούστου. Το χρέος μας μια φορά το κάναμε! Η συνέχεια στη γνωστή πλατεία.
![IMG_2114.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396541_16253e0ad3d193f9f182c9fdaeae43c4.jpg)
Μέρα τρίτη:
Την άλλη μέρα ξυπνήσαμε και ήπιαμε το καφεδάκι μας στην Χώρα. Αυτή η θέα πραγματικά σε ηρεμεί και σε ξεκουράζει:
![IMG_2118.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396542_2c9f35db099b2236cad59f9dc3fb1bf1.jpg)
![IMG_2120.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396543_4dc4fa2da661951b377c54e939635da4.jpg)
Αμέσως μετά το πρόγραμμα είχε «Ρούκουνα», τη ξακουστή και πολύ όμορφη παραλία του νησιού,
![IMG_2125.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396544_b7310c5dcb39c3b9a34016a381300c33.jpg)
πιο γνωστή ίσως γιατί αποτελεί το νούμερο ένα προορισμό για ελεύθερη κατασκήνωση και γυμνισμό, τα οποία απαγορεύονται (και εδώ) ρητώς!
![haha :haha: :haha:](/community/styles/travelstories/smilies/haha.gif)
![haha :haha: :haha:](/community/styles/travelstories/smilies/haha.gif)
![IMG_2131.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396545_1fd16ac680058e12b0b5a7822e8c1dcf.jpg)
Κάναμε το μπάνιο μας, και ήπιαμε τις μπύρες μας στη πολύ ωραία αυτή παραλία, μία ακόμα στο νησί:
![IMG_2132.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396546_5d3204f42ea2db2636fc4edb602990fc.jpg)
![IMG_2133.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396547_9d628fcf6b488adc0c1eeafb123b8fa7.jpg)
![IMG_2134.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396548_dc13bd798faaab08778efc6d772ab9e3.jpg)
Και στη συνέχεια ανεβήκαμε στο «Κτήμα Ρούκουνα» που βρίσκεται ακριβώς από πάνω για να συνεχίσουμε με κρασί, μαγειρευτό φαγητό – όνειρο, και σαλάτα με λαχανικά από το κήπο. Όλα τα λεφτά!
![IMG_2165.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396549_9766e4830eccff321135d2f56f13b9ec.jpg)
![2015-08-17 19.15.28.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396578_beb411a0c947cb64897df0734e3064ea.jpg)
Η βραδινή διαδρομή είχε καθοριστεί ήδη. Στέκι και πλατεία. Κάναμε μία απόπειρα και ήπιαμε ένα ποτό στο αφτεράδικο του νησιού στον Ανεμόμυλο, ωστόσο δεν αντέξαμε και πολύ τις παράταιρες ηλεκτρονικές μουσικές που παιζόντουσαν, έτσι γυρίσαμε στη πλατεία:
![IMG_2176.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396550_57bd243f2b5e30213eafff32cd0238d7.jpg)
Όπου αράζοντας και συζηώντας μας βρήκε το ξημέρωμα:
![IMG_2181.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396551_22e7d0a027b0c66b90e38fc37ae92104.jpg)
![IMG_2183.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396552_9c782107c54fe355ac4022ff38480ea7.jpg)
Γενικότερα το σχόλιο μου για τη νύχτα της Ανάφης (πλην εξαιρέσεων) συνοψίζεται σ’ αυτή τη λέξη: Παράταιρη, σε σχέση πάντα με τον κόσμο που υπήρχε στο νησί, γι’ αυτό άλλωστε και τα περισσότερα μαγαζιά ήταν άδεια το βράδυ. Είναι κάτι που ελπίζω να έχει διορθωθεί τα τελευταία χρόνια.
Μέρα τέταρτη - αναχώρηση:
Η τελευταία μέρα -μια μεγάλη μέρα καθώς φεύγαμε ξημερώματα- είχε φτάσει. Πίνοντας καφέ και συζητώντας ότι θα χωρούσε καμιά μέρα ακόμη αλλά δυστυχώς δε βολεύουν τα πλοία, κατηφορίσαμε για μπάνιο στο Κλεισίδι αλλά στη πρώτη παραλία αυτή τη φορά που είναι κοντά στο λιμάνι:
![IMG_2189.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396553_16483f4e71983e8826e6edff1c088b0d.jpg)
![IMG_2190.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396554_53b21535fbd7cf132eb2dbc10fd69efd.jpg)
Θάλασσα αντίστοιχης ποιότητας φυσικά:
![IMG_2195.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396556_658973850621b5cb743764b1e80e298b.jpg)
![IMG_2198.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396557_7c2de81b7a4eca7b60d1edbfff341c3b.jpg)
Και ένα σπίτι με ονειρεμένη βεράντα, που θα ήθελα πάρα πολύ να το έχω για ένα διάστημα στη ζωή μου:
![IMG_2192.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396555_adb14fe454322b131fd8a93d486d5f79.jpg)
Ανεβήκαμε στη χώρα νωρίς το απόγευμα με σκοπό να τη περπατήσουμε και να τη φωτογραφήσουμε όσο πιο πολύ γίνεται, αλλά και να ανεβούμε όσο πιο ψηλά γίνεται:
![IMG_2206.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396558_6e374bb452c9340ff4d17afd487f2b76.jpg)
Οι στιγμές ήταν μοναδικές, και τα χρώματα του καλοκαιριού και των Κυκλάδων όλα μπροστά στα μάτια μας:
![IMG_2210.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396559_75330b12da4084216eff37af126a66ad.jpg)
![IMG_2224.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396560_80db44e29d0832480376110cb5b183cf.jpg)
Και τι χρώματα:
![IMG_2228.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396561_6684f7b57ab529b9e783ff6f1c8f33a7.jpg)
Η εύκολη ανάβαση προς το εκκλησάκι στο ψηλότερο σημείο της χώρας,
![IMG_2238.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396562_9560585166e7ae01e97c8e9a22bd5261.jpg)
μας έδωσε πανοραμικές και καταπληκτικές λήψεις:
![IMG_2241.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396563_bc62e3957ffc1930b7eaa83ccb32e67b.jpg)
Προς το μονόλιθο:
![IMG_2245.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396564_8ddbf830fcd20b0f101e34b0d1836c4d.jpg)
![IMG_2247.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396565_e2b9459d6d260e5f43359c2d24cb19be.jpg)
Αλλά και τη πλατεία:
![IMG_2302.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396580_4d57c77225e578ceb4a82903d7da11c8.jpg)
Καλλιτεχνικές ίσως λήψεις:
![IMG_2262.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396567_1a7bdfffe8d7ea5016026979ffbe0a77.jpg)
![IMG_2265.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396579_3b34897a56763dc59b602f1553f2d879.jpg)
Και την ευκαιρία να εμπλουτίσω τη συλλογή μου από σκεπές εκκλησιών στις Κυκλάδες, με το κίνδυνο να γκρεμοτσακιστώ κάτι παραπάνω από υπαρκτό:
![IMG_2261.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396566_1383a27a4cec11970d0b809829bc79ea.jpg)
Καθίσαμε βλέποντας τον ήλιο να χάνεται πίσω απ’ τη Σαντορίνη:
![IMG_2317.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396571_11a9ff94dd78f5c2ff7e0bba816b7912.jpg)
![IMG_2321.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396572_67e06465d7434c24ddd8e2205f8d4b25.jpg)
Αν μου ζητήσει κανείς να δώσω τον ορισμό του ‘’τι σημαίνει ευτυχία’’ πολύ εύκολα θα του απαντούσα κάπως έτσι:
![IMG_2313.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396570_2f1b139a79a619d9e540cadf7246bad9.jpg)
Κατεβήκαμε σχεδόν σούρουπο:
![IMG_2355.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396573_5982949cff12084c7e23abd3cbb6e48e.jpg)
Η συνέχεια συμπεριλάμβανε φαγητό στο πασίγνωστο «Αρμενάκι» το οποίο ήταν κάθε μέρα γεμάτο όλες τις ώρες με ότι συνεπάγεται αυτό, και η φημισμένη γαριδομακαρονάδα ήταν όνειρο:
![IMG_2098.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396540_5ba4a56cef606eb3f02ada731088c7a1.jpg)
Το τελευταίο αυτό βράδυ σταθήκαμε διπλά τυχεροί διότι στη πλατεία του νησιού λάμβανε χώρα ένα πανηγύρι, στο οποίο όλος ο κόσμος ήταν εκεί, στα πεζούλια, στις στέγες, παντού. Δεν αργήσαμε να γίνουμε ένα κι εμείς φυσικά:
![IMG_2370.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396575_bd587a05607d166ed696dd3fc15f7b58.jpg)
![IMG_2372.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396576_41e94b26944931e3b5061bd64614ba01.jpg)
Εκεί βρήκα κι ένα παλικάρι – Αρειανό που δούλευε στις μπύρες (που αλλού) ο οποίος δεν ήταν από τη Θεσσαλονίκη, και πιάσαμε τη κουβέντα αμέσως, με τον Άρη στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας του. Ευχαριστώ για το κέρασμα φίλε!
![IMG_2375.JPG](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396577_524ae7a53a4501ac8b9fde5a2542401b.jpg)
Ήταν ο καλύτερος τρόπος να αφήσουμε την Ανάφη. Γύρω στις τρεις φορτώσαμε τα πράγματα μας κι αναχωρήσαμε για το λιμάνι. Όπως προανέφερα το δωμάτιο το είχαμε έως εκείνη την ώρα, και κατόπιν θα καθαρίζονταν προκειμένου να υποδεχτεί μετά τις έξι τους επόμενους ενοικιαστές! Το πλοίο που θα μας μετέφερε στη συνέχεια στη Σαντορίνη, έφτασε στις τέσσερις...
![IMG_20150819_041109.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2020/01/396582_f59f5d96d255bbc5ff859d87e60c32ef.jpg)
*Με την εξιστόρηση της Ανάφης ολοκληρώνεται η τριάδα των νησιών λεγόμενη και ως 3Α (Ανάφη - Αμοργός - Αστυπάλαια) που από πολλούς θεωρείται η κορυφαία τριάδα νησιών της Ελλάδας, για πολλούς και διάφορους λόγους, κάτι στο οποίο τείνω να συμφωνώ αρκετά, όχι απόλυτα.
Last edited by a moderator: